گربه ها در سینما؛ از روسیه با عشق تا پدرخوانده ها

به گزارش سفر به کیش، خبرنگاران: از منظر دار و دسته عشاق موسیقی جز، در کلاسیک گربه های اشرافی (دیزنی/1970)، هرکسی دلش می خواهد گربه باشد. این دقیقا در فیلم گربه ها به کارگردانی تام هوپر هم صدق می نماید. فیلمی در ژانر موزیکال، کمدی ـ درام با بازی تیلور سوییفت، جودی دنچ، جیمز کوردون، ادریس البا و سر یان مک کلن.

گربه ها در سینما؛ از روسیه با عشق تا پدرخوانده ها

همراه دور زمین باشید و با تور ارزان روسیه از کاخ کرملین دیدن کنید و در شهرهای زیبای مسکو و سوچی گشتی بزنید و خاطرات زیبایی برای خود رقم بزنید.

به بهانه این فیلم، باید گفت حضور گربه ها در سینما تاریخی دارد. هرچند سگ ها به عنوان بهترین دوستان بشر جای خود را در فیلم ها باز نموده اند، اما حالا برای گربه ها یی که توجه همگان را در فیلم ها به سوی خود جلب می نمایند، باید پرونده ای گگردد.

پیش از آن که اینترنت سبب انتشار گسترده تصویر ها و ویدیو های گربه های بانمک در شبکه های اجتماعی گردد، فیلم سازان گربه ها را بر پرده سینما آورده بودند. از نخستین نمونه ها، فیلم کوتاهی بود که توماس ادیسون در استودیوی فیلم نیوجرسی در جولای 1894 تهیه نموده بود. فیلمی به نام گربه های بوکسور دکتر ولتون، نمایش دو بچه گربه باهوش که دستکش بوکس در دست، در رینگی کوچک بازی می نمایند. چند سال بعد، جی آ اسمیت بریتانیایی فیلمی دلنشین ساخت به نام بچه گربه های مریض. در آن فیلم دو نوجوان با قاشق های دارو یا شاید هم شیر، گربه بیمارشان را تیمار می نمایند.

فیلمسازی که در سال های پس از جنگ رو به تکامل بود، گربه ها را بر صحنه آورد. از جمله فیلم آتالانت، محصول سال 1934، به کارگردانی ژان ویگو فیلمساز فرانسوی که در صحنه ای از آن، پی یر، رقصان بر اسکله با گربه ای بر دوش و آکاردئون زنان، به استقبال عشاق جوان، ژان و ژولیت می رود که به قایق او می آیند. ژان ویگو، فیلمسازی از موج نوی سینمای فرانسه و از علاقمندان گربه دوستانی، چون انیس واردا و کریس مارکر بود که در فیلم هایشان اغلب گربه ای حضور داشت.

همان طور که در فیلمی از بلیک ادواردز، کلاسیک ـ رمانتیک صبحانه در تیفانی (1961) گربه ای همواره همراه آدری هپبورن است، در فیلم کلوئه از پنج تا هفت ساخته انیس واردا هم، کلوئه در آپارتمانی همراه با چند گربه زندگی می نماید، و شخصیت سیلویا در فیلم زندگی شیری ساخته فدریکو فلینی را به یادمان می آورد که او هم گربه ای لاغر و سفید دارد. تمامی این کاراکتر ها گربه ها را به دوستی برگزیده اند، که هرچند به اندازه سگ ها وابسته نیستند، اما کمتر از انسان ها قضاوت پذیرند.

شاید وفاداری گربه است که سبب شد به جای یک سگ، در کنار ارنست بلوفلد، شخصیت منفی فیلم های جیمز باند قرار بگیرد. در فیلم از روسیه با عشق، از سری جیمز باند، محصول سال 1963، تماشاگران حتی پیش از آشنایی با بلوفلد، ابتدا با گربه زیبایی نقره ای او آشنا می شوند که آرام بر دامانش نشسته در حالی که نقشه قتل جیمز باند محل بحث است. صحنه معروف و مشابه دیگر، در فیلم پدرخوانده به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولا دیده می گردد، آن جا که دون ویتو کورلئونه، گربه ای را بر زانوی خویش نشانده است. هر دوی این صحنه ها، لطافت را به نفس شیطانی بی اشتباه آمیخته اند. با چنین دوستانی، دیگر به دشمن نیازی نیست.

بی شک، طی قرن ها، گربه ها به خصوص در فرهنگ غرب، با شرارت عجین بوده اند. در قرون وسطی، باوری وجود داشت که گربه ها را همراه شیطان می دانست و همین باور سبب قتل عام گربه ها شد. نتیجه ناخواسته اش، افزایش تعداد موش ها و شیوع طاعون بود. حتی پس از طاعون، گربه ها در قرن شانزدهم پیوندی با موجودات ماورایی، چون جادوگران داشتند.

ویلیام شکسپیر، خود با گربه ای که در نمایش مکبث در معیت جادوگران خلق کرد، در گسترش این باور بی تاثیر نبود. قابل حدس است که گربه ها حالا دیگر خود را مکررا در نقش منفی داستان ها شده بودند.

در حدود سال 1934 بود که فیلم های ضد گربه پا گرفتند، وقتی که ادگار اولمر، در بازساخت اثری از ادگار آلن پو، گربه سیاه، آن ها را به شکل موجوداتی فوق طبیعی در هم دستی با جادوگران نشان داد. در حالی که باور به از جهانی دیگر بودن گربه ها سابقه ای به قدمت قرون دارد، فیلمسازی این باور را به شکل هنر بیان می نماید. مثل فیلم های ریچارد کوآین، و از همه ترسناک تر در فیلمی از نوبوهیکو اوبایاشی ژاپنی، به نام خانه. (1977).

اما شاید گربه ای با قدرت زیاد چیز چندان بدی هم نباشد. مثل گربه ای در فیلم خواب گردان که میک کریر با اقتباس از داستانی از استیون کینگ ساخت. گربه ای قدرتمند که به نجات تانیا رابرتسون از دام خون آشامان یاری می نماید.

از نخستین گربه های کارتونی شده، گربه چشایر بود در آلیس در سرزمین عجایب، محصول سال 1951 دیزنی که قهرمان داستان را به جایی می برد که هیچ چیز آن طور که به نظر می رسد نیست. الن ریپلی در فیلم تخیلی بیگانه ساخته رایدلی اسکات هم نمی توانست بدون وجود آن گربه خیره از شر اتفاقات سفینه نوسترومو خلاص گردد.

گربه ها شجاع و وفادارند، اما محبت شان را باید یک طوری به دست آورد و این را کارآگاه فیلیپ مارلو در فیلم خداحافظی طولانی ساخته رابرت آلتمن (محصول سال 1973) خوب می داند. در آن فیلم وقتی مارلو غذایی ناآشنا برای گربه به خانه می آورد، گربه عصبانی حس می نماید برای جلوگیری از ایجاد هر مسئله ای بهتر است از خانه بیرون بزند. مشابه این داستان را در فیلمی از برادران کوئن، درون لووین دیویس می بینیم. اولیس، گربه لووین، گربه ای آرام، ناامید و گم شده است هم چون خود او، که چیز هایی درباره زندگی از اولیس می آموزد.

لووین در تمامی طول فیلم یا به دنبال اولیس است یا در پی رساندن او به صاحب اصلی اش، اما حاصل کار، وقتی پیروز می گردد، اندوه است: اولیس به گورفمن ها می رسد، اما لووین تنها می ماند. هیچ چیز دایمی نیست، نه کوشش لووین برای رسیدن به جایی در موسیقی که انتظارش را دارد و نه دوستی اش با گربه دیگران. گربه ها رفتاری محبت آمیز دارند در عین حال به طرزی وحشیانه هرگز وابسته نمی شوند و دوستی شان، گویی پاداشی است که خیلی سخت به دست می آید.

احتمالا روی جدی بودن گربه ها زیادی تاکید شده است. در مستند ساخته شده در ترکیه به نام کدی، گربه ها خیابانی استانبول در مرکز توجهند. رفتارشان رهگذران را به تماشا وامی دارد. دلقک هایی بالفطره اند که زندگی ساکنان محلی را رنگی تر و غنی تر می نمایند.

طبعیت اثرگذاری که در چشمان سگ ها وجود دارد و نیز وفاداری آن هاست که به دوستان محبوب ما تبدیلشان نموده است. چیزی که از حضور گربه ها بر پرده سینما می بینیم برآیند رفتار هزاران ساله انسان ها با آن هاست. در فیلم روز به جای شب، به کارگردانی فرانسوا تروفو، وقتی گربه از ایفای نقش در فیلم سر باز می زند، صحنه خود نمادی از رفتار نادرست ما با این موجودات است.

دوستی با گربه ها توافق است. معامله ای بر اساس آن چه که ما می توانیم برای آن ها مهیا کنیم، و چیزی که آنان به ما می دهند: عشق، وفاداری یا محافطتی ماورای طبیعی در مقابل خطر. آن ها ده ها سال است که فیلمسازان و تماشاگران را مجذوب خود نموده اند، نه به خاطر توانایی بازیگری شان، بلکه دقیقا برعکس: آن ها عامل هرج و مرج اند و به یادمان می آورند که چه کسی دقیقن مسئول است، و ماهیت غیرقابل پیش بینی شان ما را از نارضایتی بازمی دارد.

سگ موجودی سازگار است، اما همان طور که رابرت دنیرو در کمدی دیدار با والدین توضیح می دهد، گربه ها باعث می شوند برایشان کاری کنید. مانند سگ ها، کاری که برایشان شده را نمی فروشند و همین است که محبتشان حکم پاداش دارد. آن ها گیج نماینده اند و جادوی مه آلود و بی نظیر و مهیجی را به زندگی ما می آورند. ای کاش که موزیکال تام هوپر تصویری خوشایند از گربه ها نشانمان دهد و یک بار برای همواره بدبینی نسبت به گربه ها را از پرده سینما ها و ذهن انسان ها محو کند.

منبع: bbc

منبع: برترین ها
انتشار: 6 شهریور 1399 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: kishnet65.ir شناسه مطلب: 1082

به "گربه ها در سینما؛ از روسیه با عشق تا پدرخوانده ها" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "گربه ها در سینما؛ از روسیه با عشق تا پدرخوانده ها"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید